Efni
Landbúnaður
Tollvernd, styrkir og staða íslensks landbúnaðar.
≈ Rangt samhengi Talan er til í svörum Hagfræðistofnunar, en hún mælir annað: lækkun á hlutfallslegu matvöruverði landanna gagnvart ESB-meðaltali yfir áratuginn 1990 til 2000, sem hefst fimm árum fyrir aðild og litast af gengishruni beggja gjaldmiðla 1992. Mæld lækkun við aðildina sjálfa var um 8 til 11 prósent í Finnlandi og nær engin í Svíþjóð, þar sem stóra lækkunin kom árið 1996 með innlendri lækkun matarskatts. Hagfræðistofnun orðar tenginguna við aðild sjálf varlega og notar 25 prósenta lækkun á Íslandi sem forsendu í reikningsdæmi, ekki sem niðurstöðu.
× Að mestu rangt Nærtækasta dæmið bendir í hina áttina. Noregur var EES-ríki með sjávarútveg í húfi, samdi um aðild 1993 til 1994 og hafnaði henni í tvísýnni þjóðaratkvæðagreiðslu; fjárfesting atvinnulífs á meginlandi Noregs óx samt um 15% að raungildi á þjóðaratkvæðagreiðsluárinu 1994 og enn hraðar næstu ár. Sama gerðist í lotunni 1972. Rannsóknir á umsóknarríkjum austurstækkunarinnar sýna að framfarir í aðildarferli juku erlenda fjárfestingu. Óvissa getur frestað einstökum fjárfestingum, eins og Brexit sýndi, en þar snerist óvissan um að missa markaðsaðgang sem fyrirtækin höfðu; EES-aðgangur Íslands helst óbreyttur meðan á viðræðum stendur.
≈ Rétt en villandi Rétt er að norðurslóðastuðningurinn er greiddur úr finnska ríkissjóðnum, ekki frá Brussel. En „allt og sumt“ sleppir kjarnanum: innan ESB er innlendur stuðningur við atvinnugrein ekki sjálfgefinn heldur háður heimild, og 142. gr. aðildarsamningsins veitir Finnlandi hana varanlega, nú allt að 574,5 milljónum evra á ári. Það er samningsbundin sérlausn, ekki orðaleikur um skattheimtu.